logo Δρ. Νικόλαος - Εμμ. Κ. Αγγουριδάκης
Ιατρός - Ωτορινολαρυγγολόγος
Χειρουργός Κεφαλής & Τραχήλου

                                         angouridakis.gr   1  ωρλ.gr

     ΓΙΑ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΚΑΛΕΣΤΕ ΣΤΟ     2   2310 920970

3. Αυτί

 

Τυμπανοτομή
Ear.PathologyΟ τυμπανικός υμένας χωρίζει το αυτί σε μέσο (από το τυμπανικό υμένα έως τη μύτη) και έξω (από τον τυμπανικό υμένα έως και το πτερύγιο του ωτός). Απαραίτητη προϋπόθεση για να λειτουργεί σωστά το αυτί είναι να λαμβάνει αέρα όχι μόνο από έξω (ακουστικός πόρος), αλλά και από μέσα (μύτη). Ο αυλός που οδηγεί τον αέρα από τη μύτη στο μέσο αυτί ονομάζεται ευσταχιανή σάλπιγγα. Η απόφραξη της ευσταχιανής σάλπιγγας οδηγεί σε πλήρωση της σάλπιγγας και του μέσου ωτός με υγρό (ορώδες, κολλώδες, πυώδες). Αποτέλεσμα αυτού είναι η μείωση της ακοής, η εμβοή και η συχνή επιμόλυνση. Ειδικά για τις περιπτώσεις παιδιών, η κακή ακοή οδηγεί σταδιακά και σε κακή ομιλία. Εάν η φαρμακευτική αγωγή αποτύχει να αντιμετωπίσει επιτυχώς το αίτιο που προκάλεσε την απόφραξη της σάλπιγγας και την παραμονή υγρού στο αυτί, τότε παρεμβαίνουμε χειρουργικά. “Τρυπώντας” τον τυμπανικό υμένα, αναρροφάμε το υγρό μέσω της τομής και τοποθετούμε ένα σωληνάκι αερισμού για να “στεγνώσουμε” το μέσο αυτί. Η επέμβαση αυτή καλείται τυμπανοτομή και μπορεί να γίνει και με τοπική αναισθησία, εάν ο ασθενής είναι συνεργάσιμος, καθώς δεν είναι επώδυνη. Το σωληνάκι που τοποθετήσαμε αποβάλλεται αυτόματα από τον επουλωμένο τυμπανικό υμένα μετά από 6-10 μήνες. Ταυτόχρονα όμως οφείλουμε να εξυγιάνουμε την αιτία που προκάλεσε την απόφραξη της ρινικής οδού-ευσταχιανής σάλπιγγας (βουλωμένη μύτη, υπερτροφικές κόγχες, αδενοειδείς εκβλαστήσεις, πολύποδες και νεοπλάσματα της περιοχής).

[φωτο: α1) φυσιολογικό αυτί, α2) ορώδης μέση ωτίτιδα (υγρό στο μέσο αυτί), α3) πυώδης μέση ωτίτιδα με τυμπανική ρήξη, α4) σωληνίσκος αερισμού σε τυμπανικό υμένα]

[video: 1) ωτοενδοσκόπηση-παρουσία λευκωπού υγρού στο μέσο αυτί, 2) ωτοενδοσκόπηση-σωληνίσκος αερισμού]


 
Τυμπανοπλαστική και οσταριοπλαστική
Ear.diatrisisΟ τυμπανικός υμένας παρά το γεγονός ότι διαθέτει ελαστικότητα μπορεί να ραγεί. Αυτό μπορεί να συμβεί λόγω κακού αερισμού από την ευσταχιανή σάλπιγγα, φλεγμονών του μέσου και έξω ωτός, ή και από βίαιες κακώσεις (μπατονέτες, έντονα ηχητικά κύματα, τραυματισμοί). Εάν η ρήξη είναι περιορισμένη, τότε συνήθως επουλώνεται αυτόματα ή με λίγη βοήθεια από το χειρουργό (τοποθέτηση λίπους ή φύλλου σιλικόνης). Σε ορισμένες όμως περιπτώσεις η διάτρηση δεν επουλώνεται και παραμένει μόνιμα. Αυτό προκαλεί αφενός μείωση της ακοής (βαρηκοϊα), εκθέτει αφετέρου μόνιμα τον ευαίσθητο βλεννογόνο και τα οστάρια του μέσου ωτός στο εξωτερικό περιβάλλον. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την υποτροπιάζουσα έξοδο οροπυώδους υγρού από το αυτί που ταλαιπωρεί τον ασθενή, αλλά βλάπτει και το ίδιο το μέσο αυτί. Η τυμπανοπλαστική ουσιαστικά είναι η ανακατασκευή του τυμπανικού υμένα και των οσταρίων του μέσου ωτός, με στόχο την αποκατάσταση της ανατομίας και της λειτουργίας του ωτός, δηλαδή της ακοής. Γίνεται συνήθως με γενική αναισθησία, αλλά μπορεί και να πραγματοποιηθεί με τοπική σε συνεργάσιμο ασθενή. Πραγματοποιείται μικρή τομή μπροστά ή πίσω από το πτερύγιο του ωτός, η οποία δεν φαίνεται. Δεν είναι επώδυνη επέμβαση και ο χρόνος αποκατάστασης είναι σύντομος, 1-2 εβδομάδες ανάλογα με την επέμβαση. Οπωσδήποτε όμως, εάν οφείλεται σε κακό αερισμό της ευσταχιανής σάλπιγγας θα πρέπει να συνδυασθεί με αποκατάσταση του αιτίου, διαφορετικά μπορεί να αποτύχει.

[φωτο: α1) παλιά, ξηρή κεντρική διάτρηση του τυμπανικού υμένα, α2) πρόσφατη φλεγμονώδης κεντρική διάτρηση του τυμπανικού υμένα]

[video: ωτοενδοσκόπηση-ξηρά κεντρική διάτρηση του τυμπανικού υμένα]



Εγχείρηση ωτοσκλήρυνσης
OtosklurinsisΗ ακοή είναι το αποτέλεσμα της μεταβίβασης του ηχητικού κύματος, από τον τυμπανικό υμένα, στην οστέινη αλυσίδα του μέσου ωτός και από εκεί στον κοχλία, για να μετατραπεί σε ερεθισμό του ακουστικού νεύρου. Όλη αυτή η αλυσίδα πρέπει να παραμένει ανέπαφη, να λειτουργεί σωστά και συντονισμένα. Το σημείο στο οποίο μεταφέρεται το ηχητικό κύμα από την οστέινη αλυσίδα (αναβολέας) στον κοχλία λέγεται ωοειδής θυρίδα. Αυτό το σημείο φυσιολογικά πρέπει να “πάλλεται”. Κατά την ωτοσκλήρυνση δημιουργείται οστούν γύρω από τη θυρίδα που σταδιακά τη “φράσσει” και δυσκολεύει την μεταφορά του ηχητικού κύματος. Αυτό πρακτικά μεταφράζεται σε σταδιακά επιδεινούμενη βαρηκοϊα, μονόπλευρη ή και αμφοτερόπλευρη, που μπορεί να συνοδεύεται και από εμβοές και σπάνια ίλιγγο.
Σήμερα δύο είναι οι τρόποι αποκατάστασης της ακοής: η χρήση ακουστικού βαρηκοϊας και η χειρουργική αντιμετώπιση. Η χρήση του ακουστικού βαρηκοϊας προτιμάται σε περιπτώσεις που το νεύρο έχει υποστεί φθορά. Σε αντίθετη περίπτωση, όταν το ακουστικό νεύρο λειτουργεί σωστά μπορούμε να αφαιρέσουμε τον οστίτη ιστό από την ωοειδή θυρίδα και να αντικαταστήσουμε τον αναβολέα. Η επέμβαση αυτή ονομάζεται αναβολοτομή και αναβολεκτομή και συνήθως γίνεται με γενική αναισθησία, αλλά μπορεί και να πραγματοποιηθεί και με τοπική σε συνεργάσιμο ασθενή. Έχει ως αποτέλεσμα την επαναφορά της ακοής και σε ορισμένες περιπτώσεις και την ύφεση των εμβοών. Η επέμβαση, παρά το γεγονός ότι εμφανίζει ποσοστό επιτυχίας 99% δεν είναι άμοιρη κινδύνων. Σε 1% των επεμβάσεων μπορεί να εμφανιστεί οξεία κώφωση, ως αποτέλεσμα αντίδρασης του οργανισμού στο ξένο σώμα – μόσχευμα αναβολέα που χρησιμοποιούμε. Η επέμβαση δεν προκαλεί μετεγχειρητικό πόνο, μπορεί όμως να εμφανιστεί ίλιγγος. Για το λόγο αυτό μπορεί να απαιτηθεί νοσηλεία 1-2 ημέρες. Το αυτί παραμένει καλυμμένο για 10 ημέρες περίπου, ενώ ο ασθενής δε θα πρέπει να εκτεθεί σε απότομες μεταβολές της ατμοσφαιρικής πίεσης (πτήσεις με αεροπλάνο) και έντονους θορύβους για τουλάχιστο έναν μήνα. Θα πρέπει να τονισθεί ότι με την επέμβαση αυτή προσπερνάμε, αλλά δεν θεραπεύουμε την δημιουργία οστού (ωτοσκλήρυνση). Μπορεί λοιπόν στο μέλλον, συνήθως μετά από 10 έτη, νέος οστίτης ιστός να καθηλώσει τον αναβολέα και να χρειασθεί και νέα επέμβαση. Η δημιουργία νέου οστίτη ιστού συνήθως σταματάει κατά την τρίτη ηλικία.

[φωτο: α1) η φυσιολογική κίνηση του τυμπανικού υμένα και του αναβολέα όταν δεχθούν το ηχητικό κύμα, α2) η δημιουργία οστίτη ιστού στην ωοειδή θυρίδα (ωτοσκλήρυνση) δεν επιτρέπει την μετάδοση του ήχου στον κοχλία, α3) χειρουργική αποκατάσταση με την αφαίρεση του αναβολέα και η διάνοιξη "τρύπας" στην ωτοσκληρυντική πλάκα με την τοποθέτηση νέου "τεχνητού" αναβολέα.]

 

Πλαστική ώτων - Ωτοπλαστική
Otoplasty 1Ως ωτοπλαστική χαρακτηρίζεται η αισθητική αποκατάσταση της δυσμορφίας των πτερυγίων των ώτων. Η πιο γνωστή δυσμορφία είναι τα πεταχτά αυτιά, η οποία επιστημονικά χαρακτηρίζεται ως “αφεστώτα ώτα”. Η εμφάνιση αυτής της δυσμορφίας είναι κληρονομική, διαπιστώνεται αμέσως μετά τη γέννα και δε σχετίζεται με το φύλο ή την φυλή. Σε ορισμένες περιπτώσεις μικρές αισθητικές ανωμαλίες της θέσης του πτερυγίου διορθώνονται από μόνες τους μετά από ένα με δύο έτη. Οι περισσότερες όμως δυσμορφίες παραμένουν. Αφορούν όλες τις ηλικίες, τους άνδρες και τις γυναίκες και φυσικά τα παιδιά. Στους ενήλικες η απόφαση για τη χειρουργική διόρθωση λαμβάνεται με καθαρά αισθητικά κριτήρια. Άν όχι όλοι όμως, οι περισσότεροι ενήλικες όταν ερωτηθούν, απαντούν ότι στην παιδική τους ηλικία αντιμετώπισαν τα αρνητικά σχόλια του σχολικού τους περίγυρου. Και είναι αλήθεια ότι το παιδί δε δίνει καμία σημασία στο σχήμα των αυτιών του και μόνο ο κλειστός περίγυρός του το παρατηρεί και φυσικά δε το επισημαίνει. Δε συμβαίνει όμως το ίδιο όταν το παιδί πάει στο σχολείο, όπου πλέον κοινωνικοποιείται. Στα μεν κορίτσια οι γονείς προσπαθούν να κρύψουν το πρόβλημα κάτω από τα μακρυά μαλλιά, στα αγόρια όμως δεν κρύβεται. Συχνά λοιπόν, το παιδί στοχοποιείται από τους συμμαθητές του, τα σχόλια των οποίων, άθελά τους φυσικά, το πληγώνουν. Για το λόγο αυτό είναι προτιμότερο η χειρουργική αποκατάσταση να γίνει σε εκείνη την ηλικία των περίπου 6 ετών, όταν το παιδί ξεκινήσει το σχολείο.
H κύρια αιτία εμφάνισης πεταχτών αυτιών είναι η έλλειψη της ανθέλικας στο πτερύγιο του αυτιού και η αποκατάστασή της ονομάζεται “χειρουργική της ανθέλικας”. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω μικρής τομής στο οπίσθιο τμήμα του πτερυγίου, όπου δεν φαίνεται και την τοποθέτηση ραμμάτων σε συγκεκριμένα σημεία, τα οποία θα επανασχηματίσουν την ανθέλικα και θα σταθεροποιήσουν το πτερύγιο στη νέα του θέση. Τα ράμματα αυτά είναι μόνιμα. Ορισμένες φορές απαιτείται η αφαίρεση μικρού τμήματος χόνδρου και τεμαχίου δέρματος. Το χειρουργείο διαρκεί περίπου μία ώρα και δεν είναι επώδυνο. Μπορεί, εάν συνεργάζεται ο ασθενής να πραγματοποιηθεί και με τοπική αναισθησία, ενώ ο ασθενής δε χρειάζεται να παραμείνει για νοσηλεία και φεύγει μόλις συνέλθει από τη νάρκωση. Τα διορθωμένα ώτα παραμένουν κλειστά με την τοποθέτηση κορδέλας για περίπου 5-10 ημέρες, ενώ τα ράμματα στην τομή αφαιρούνται τη 10η μέρα. Κατά τη διάρκεια αυτού του δεκαήμερου, ο ασθενής μπορεί να εργασθεί ελαφρά, αποφεύγοντας οπωσδήποτε τη σωματική άσκηση και τα έντονα βάρη, λόγω του κινδύνου δημιουργίας αιματώματος. Το αισθητικό αποτέλεσμα παραμένει αναλλοίωτο στο χρόνο και ο ασθενής το μόνο που πρέπει να αποφεύγει είναι οι τραυματισμοί της περιοχής, ειδικά εάν ασχολείται με πολεμικές τέχνες.

[φωτο: Πλαστική αποκατάσταση αφεστώτων ώτων σε 7χρονο παιδί, πριν την επέμβαση και μετεγχειρητικά, μετά από 7 ημέρες]